donderdag 2 september 2010

Limburg: migratiegeschiedenis via website en tijdschrift

Wie meer wil weten over Limburg gaat naar het Limburgs Museum. Wie meer wil weten over de Limburgse migratiegeschiedenis kon vanaf voorjaar 2010 ook terecht in het Limburgs Museum. Onder de naam Kleur Bekennen besteedde het Limburgs Museum op allerlei manieren aandacht aan de migratiegeschiedenis van de provincie.

 
Limburg heeft vanwege haar ligging en politieke positie al eeuwenlang te maken met de komst van mensen van elders. Vooral migranten uit buurlanden Duitsland en België komen en gaan in een continue stroom. In de 20e en 21e eeuw komen ook migranten vanuit Midden-, Oost-, West- en Zuid-Europa en Noord-Afrika naar Limburg. Niet in de laatste plaats aangetrokken door de werkgelegenheid in de mijnen. Het project Kleur bekennen draait om de migratiegeschiedenis van Limburg en het vastleggen van het erfgoed dat daarbij hoort. De speciale website "Kleur bekennen" belicht de migratie naar Limburg in de breedste zin des woords. Met aandacht voor Chinezen, Italianen, Marokkanen, Sint & Roma, Polen, Slovenen, Turken, Surinamers, Molukkers, Duitsers en Belgen. Ook is er plaats voor persoonlijke ervaringen en verhalen en een beeldbank.

Migratie en mijnbouw in (Belgisch) Limburg spelen ook een hoofdrol in de special van het Tijdschrift voor Sociale en Economische Geschiedenis, jaargang 5 (2008) nummer 3, dat als thema heeft ‘Arbeidsmigranten en grensarbeiders. Vergelijkende perspectieven op de mijnarbeidsmarkten in het Belgisch-Duits-Nederlandse grensgebied in de twintigste eeuw’ onder redactie van Ad Knotter. De teksten zijn integraal te downloaden vanaf de website van TSEG. Losse nummers zijn verkrijgbaar voor € 15,-

1 opmerking:

  1. Beste,
    mijn naam is sonia salsi, ik ben italiaanse van afkomst en ben geboren en opgetogen op de Lindeman, een migrantenwijk in Heusden-Zolder, belgisch Limburg,
    ik heb een boek geschreven (in het italiaans) over de italiaanse immigranten en het werken in de koolmijn, oorspronkelijk was mijn boek mijn universitaire (in antropologie) eindwerk: zie hieronder een korte omschrijving hiervan:

    INTRODUCTIE

    Mijn eindwerk is een bijdrage tot de studie van de Italiaanse immigratie Belgie en vooral in de steenkoolmijn van Heusden-Zolder en de zeven mijnzetels in Limburg in het algemeen. De analyse zal in principe worden uitgevoerd in de wijk Lindeman, waar ikzelf ben geboren en getogen.
    Het migratiebeleid naar België is afkomstig van de grondwet en in het specifiek door een overeenkomst tussen Italië en België. De regeringen van de beide landen, hadden een verdrag ondertekent op 20 juni 1946 in Rome, een verdrag dat leidde tot een "uitwisseling" van Italiaanse arbeidskrachten met belgische kolen.
    Met deze overeenkomst, zal Italiaanse regering en De Gasperi in het bijzonder, aan de wereld tonen dat deze overeenkomst een bijdrage wilt leveren aan het economisch herstel van Europa.
    In de overeenkomst werd aan de werknemers een training en accomodatie beloofd na hun aankomst in Belgie, er werd echter minder rekening gehouden met de dramatische gevolgen met het werken in de koolmijnen. De werkomstandigheden waren zeer slecht en de meesten mijnwerkers hadden angst om naar “beneden” te gaan.

    Het doel van mijn werk is:
    1. Het begrip niet alleen voor de werkomstandigheden van de mijnwerkers, maar ook de sociale problemen waarmee de immigranten mee te kampen hadden, hoe verliep de opvang in België, de huisvesting, en ten slotte, het sorteren van de italianen met hun aankomst in België.
    2. De integratie moeilijkheden van de mijnwerkers, de moeilijkheden met de “vlaamse” en "Waalse", de 'onvermijdelijke identiteitscrisis die nog steeds kenmerkend is voor de tweede en derde generatie, zoals die van mijn eigen generatie (de tweede) die niet weet hoe men zichzelf ziet of voelt: "Italiaans" of "Belgisch" of "beide."
    3. De beschrijving van de kazernes, die tijdens de oorlog als concentratiekampen werden benut, en later omgevormd tot woonplaatsen voor immigranten, de zogenaamde "cite".
    4. De omstandigheden van de mijnwerkers met of zonder gezinnen en de gedetailleerde beschrijving van hoe zij leefden en hun samenleven met alloctonen of andere immigranten.

    In mijn werk wordt vooral beschreven en vertelt over de redenen waarom de Italianen Italië hebben verlaten, voornamelijk om te ontsnappen uit een land verwoest door de Tweede Wereldoorlog, is uiteraard, de belangrijkste reden om 'elders' te gaan.

    Mijn werk is gericht op het verhaal van Heusden-Zolder en het ontstaan van de Mijn van Zolder , Cité Lindeman en de multiculturele realiteit, het “samenwonen van meerdere culturen”.

    Hierbij beschrijf ik de Lindeman als een oord waar niet alleen italianen wonen maar ook Oekraïners, Polen, Slaven, Turken, Marokkanen, enkele Belgische of Nederlandse families.
    In mijn eindwerk beschrijf ik het dagelijks leven van de italiaanse immigranten, zoals ook het werken in de mijn, de italiaanse vrouwen en hun samenleven (8 verhalen), ik heb persoonlijk geintervieuwd om hun levensverhalen te”vertellen”.
    Mijn eindwerk telt 169 bladzijen, foto’s en visuele documentatie inbegrepen.
    originele titel van mijn boek: storia dell'immigrazione italiana in Belgio: il caso del Limburgo, 2013, Pendragon, Bologna,
    mijn persoonlijk e mail adres: salsisonia@yahoo.it
    beste groetjes,
    Sonia Salsi

    BeantwoordenVerwijderen